Қуандық Рахым − Сенің күлкіңнен аумайды
Am E
Сен келдің маған, мен жүрген қала
E Am
Тар еді мүлде, дем бердің маған.
Мұңайған түнде нұрыңды үрлеп,
Жандандырдың-ау жанымды берден.
[Қайырмасы]
Dm Am
Мұңға батқанда табиғат үні,
E Am
Көңлімді менің аулайды.
Dm Am
Сылдырлағаны бұлақтың суы
E Am
Сенің күлкіңнен аумайды.
Кетсең де менен, сезімді терең,
Сол кезді ғажап іздеумен келем.
Күлсем шынайы, қуана алмаймын
Кетер, Құдайым, қашан бұл қайғым?
[Қайырмасы]
Мұңға батқанда табиғат үні,
Көңлімді менің аулайды.
Сылдырлағаны бұлақтың суы
Сенің күлкіңнен аумайды.