Қуандық Рахым − Сенің күлкіңнен аумайды
Am                                E
Сен келдің маған, мен жүрген қала
    E                           Am
Тар еді мүлде, дем бердің маған.
Мұңайған түнде нұрыңды үрлеп,
Жандандырдың-ау жанымды берден.


[Қайырмасы]
   Dm                           Am
Мұңға батқанда табиғат үні,
    E                          Am
Көңлімді менің аулайды.
      Dm                        Am
Сылдырлағаны бұлақтың суы
      E                          Am
Сенің күлкіңнен аумайды.


Кетсең де менен, сезімді терең,
Сол кезді ғажап іздеумен келем.
Күлсем шынайы, қуана алмаймын
Кетер, Құдайым, қашан бұл қайғым?


[Қайырмасы]
Мұңға батқанда табиғат үні,
Көңлімді менің аулайды.
Сылдырлағаны бұлақтың суы
Сенің күлкіңнен аумайды.